Soltanto il viaggio è l’iniziazione alla conoscenza, conservando quei passaggi cha abbandonano la realtà per partire verso l’inconscio oltrepassando quel muro d’orizzonte, di delimitazione dello spazio reale. Nello spazio reale gli elementi disparati ed eterogenei sono disposti secondo una omogeneità e monumentalità armonica. C’è luce e gli oggetti proiettano le ombre; c’è il tempo come elemento di sospensione e di costruzione dello spazio; c’è l’enigma celato nella accurata apparecchiatura scenica e nella calcolata geometria. Il passaggio nell’ombra “verso l’inconscio” richiede uno sforzo, una rottura. E quindi il treno, emblema del viaggio, corre lungo i binari, si approssima ad una galleria e qui trova un muro, un ostacolo, una quinta scenica che chiude lo spazio. Ma il viaggio può svolgersi anche a ritroso. E il treno abbandona l’ombra della galleria emergendo nella realtà della luce.

Μοναχά το ταξίδι μπορεί να μυήσει στη γνώση, διατηρώντας τα περάσματα που εγκαταλείπουν την πραγματικότητα και οδηγούν στο ασυνείδητο ξεπερνώντας το τοίχος του ορίζοντα της πραγματικότητας. Στο χώρο της πραγματικότητας, τα ετερογενή στοιχεία βρίσκονται τακτοποιημένα σύμφωνα με μια ομοιογενή, μνημειακή αρμονία. Υπάρχει φώς και τα αντικείμενα προβάλουν τις σκιές. Ο  χρόνος σαν στοιχείο ανάρτησης και δομής του χώρου. Το αίνιγμα κρύβετε από το σκηνικό και την υπολογισμένη γεωμετρία. Το πέρασμα προς τη σκιά, προς το ασυνείδητο απαιτεί θέληση δυνατή, με ζόρι. Οπότε το τρένο ως σύμβολο του ταξιδιού, τρέχει πάνω στις ράγιες, πλησιάζει σε μια σήραγγα, συναντάει ένα τοίχο, ένα εμπόδιο, μία κουίντα που κλείνει το χώρο. Κι όμως το ταξίδι μπορεί να εξελίσσεται σε αντίθετη κατεύθηνση. Το τρένο εγκαταλείπει τη σκιά της σήραγγας ξεπροβάλλοντας στο φώς της πραγματικότητας.

The journey is the only way for the initiation to the knowledge, keeping those steps that leave behind the reality in order to go straight to the unconscious and pass over the horizon wall that defines the real space.
The disparates and heterogeneous elements are placed in the real space according to an homogeneous, harmonic, monumental way.There is light and the objects project the shadows; the time is the element of suspension and construction of the space; there is the hidden enigma in the accurate scenic equipment and the calculate geometry.
The transit in the shadow “toward the unconscious” requires to make an effort and a breaking. The train, which is the emblem of the journey, runs on the rail lines and goes close to a tunnel and it runs into a wall, an obstacle, theatrical scenes that close the space. However the journey could be done backwards. Finally the train leaves the shadow of the tunnel coming up into the reality of the light.